ادیسون برای استخدام افراد ابتدا آنها را به ناهار دعوت می کرد.
هنگامی که سوپ را می آوردند دقت می کرد و افرادی
را انتخاب میکرد که پیش از چشیدن سوپ به آن نمک نمی زدند.
سپس از انها سوال هایی می پرسید و توانایی های آنها را با دیدی
بسیار جدی بررسی می کرد اما افرادی که پیش از چشیدن سوپ
به ان نمک میزدند مناسب کار او نبودند زیرا او معتقد بود این افراد در
برخورد با پدیده هی زندگی چشم بند اسب به چشم دارند.آنها درباره
آنچه ممکن و آن چه غیر ممکن است مفروضات و قید و بند های زیادی
در ذهن خود دارند آنها همیشه فرض می کنند سوپ نیاز به نمک دارد
بدون آن که آن را چشیده باشند...